Klein geschenk & Onverwacht wonder by McArthur Fiona

Author:McArthur, Fiona [McArthur, Fiona]
Language: eng
Format: epub
Tags: General Fiction
Publisher: Harlequin Holland
Published: 2011-04-12T22:00:00+00:00

Ben Moore zweefde in een lichtstraal, toekijkend hoe zijn lichaam in het water dreef. Beelden die zijn leven definieerden, flitsten door zijn hoofd.

Elk beeld bevatte een oceaan aan herinneringen. De geboorte van zijn dochter, de dood van zijn vrouw, de familie van een patiënt die hem omhelsde, de eerste ademteug van een baby, een zeemeermin met lang kastanjebruin haar en groene ogen die haar hand uitstrekte.

Haar schoonheid bracht een glimlach op zijn gezicht. Hij was absoluut stervende. Iets deed hem schokken, en hij voelde zich vallen.

De andere beelden vervaagden, totdat alleen haar levendige smaragdgroene ogen overbleven, die steeds dichterbij kwamen toen ze hem kuste. Ineens was hij aan het hoesten en aan het kokhalzen, en drong de realiteit met volle vaart tot hem door, samen met een brandend gevoel in zijn longen en de pijn in zijn bonzende hoofd.

Toen de aanval was afgezakt, haalde hij nog eens adem, in de hoop dat hij niet weer verscheurd zou worden door de pijn van de combinatie van zeewater en lucht, maar dat was ijdele hoop. Toen de stuiptrekking was weggeëbd, hief hij zijn schouders van het korrelige zand waarop hij lag, en gleed zijn hand over zijn gehavende borst.

De opkomende golven klotsten tegen zijn voeten. Boven hem zat de zeemeermin in eigen persoon neergeknield, alleen had ze de mooiste dijen in een versleten korte broek en lange prachtige benen, en was ze dus zeker geen zeemeermin.

Zijn blik gleed naar haar ranke armen en haar slanke figuur, dat duidelijk stond afgetekend in het hemdje dat tegen haar huid was geplakt. Hoe had ze hem in hemelsnaam boven de golven uit kunnen meetrekken?

Alsof ze zijn gedachten kon raden, was daar ineens haar stem, warm en geruststellend, en het feit dat het geluid uit haar mond kwam, betekende dat hij het echt had overleefd.

‘We zijn op een golf meegelift, en daarna heb ik je meegetrokken,’ zei ze. ‘Je hebt je hoofd gestoten, en je huid is opengereten op de rotsen.’ Haar lange kastanjebruine haar zat vastgebonden in een lage paardenstaart, waaruit zilveren druppels zeewater vielen die tussen haar borsten terechtkwamen. Toen ze de staart op haar rug zwaaide, plakte haar topje nog dichter tegen haar borsten aan.

Hij haalde nog eens adem, met zeer pijnlijke gevolgen, maar nadat die brandende vlaag was weggeëbd, begon de lucht in zijn longen eindelijk minder als lava aan te voelen en meer als het koelere zand dat hij nodig had om te overleven. ‘Dank je.’ Zijn stem kraakte en was nauwelijks verstaanbaar. Weer haalde hij voorzichtig adem. ‘Wat is er gebeurd?’ fluisterde hij. Verbazingwekkend hoeveel energie slechts een paar woorden kostte.

‘Praat nog maar even niet.’ Bezorgd gleed haar hand naar zijn pols, aangenaam en koel en heel geroutineerd toen ze zijn hartslag opnam. ‘Volgens mij ben je in het water gevallen en heb je je hoofd gestoten. Je bent bijna verdronken.’

Ze keek hem aan alsof hij het misschien niet begreep, maar hij begreep haar prima. Ze had zijn leven gered en had het hare daarbij op het spel gezet.

Alleen wist hij op dat moment niets te zeggen.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.